Επιτρέπεται να λέτε ψέματα στο βιογραφικό σας; Μια ειλικρινής απάντηση

Το ειλικρινές κομμάτι: καμιά φορά πιάνει — κι εκεί ακριβώς είναι όλο το πρόβλημα

Ας μην κοροϊδευόμαστε. Ένας πιο τολμηρός ισχυρισμός μπορεί να σας περάσει από ένα φίλτρο λέξεων-κλειδιών ή να τραβήξει το μάτι ενός κουρασμένου recruiter μέσα στα έξι δευτερόλεπτα που αφιερώνει στο βιογραφικό σας. Βραχυπρόθεσμα, μια υπερβολή καμιά φορά όντως αποδίδει — γι’ αυτό ακριβώς οι άνθρωποι το συνεχίζουν.

Το πρόβλημα είναι η φύση του στοιχήματος. Το κέρδος είναι μικρό: μια συνέντευξη που πιθανότατα θα την εξασφαλίζατε ούτως ή άλλως. Η ζημιά είναι μεγάλη και αργή — μια προσφορά που αποσύρεται, μια δοκιμαστική περίοδος που τερματίζεται αθόρυβα, μια φήμη που ταξιδεύει. Ρισκάρετε πολλά για να κερδίσετε λίγα, απέναντι σε ανθρώπους που μιλούν μεταξύ τους.

Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα όταν σας ανακαλύπτουν

Σχεδόν ποτέ δεν εκρήγνυται σε μια δραματική σκηνή. Βγαίνει στην επιφάνεια αθόρυβα — ένα τηλεφώνημα για σύσταση, ένας έλεγχος σπουδών ή ιστορικού, ένας συνεντευξιαστής που τυχαίνει να χρησιμοποιεί ακριβώς το εργαλείο που ισχυριστήκατε ότι κατέχετε, κάποιες ημερομηνίες που δεν ταιριάζουν απόλυτα.

• Η προσφορά αποσύρεται — ή, χειρότερα, σας απολύουν κατά τη δοκιμαστική περίοδο, πράγμα που αφήνει ένα σύντομο, άβολο πέρασμα που τώρα πρέπει να εξηγείτε σε κάθε μελλοντική συνέντευξη.
• Ο recruiter που σας υπέβαλε εκτίθεται μπροστά στον πελάτη του. Έβαλε το όνομά του για εσάς· του κοστίσατε την αξιοπιστία του. Δεν θα κάνει αυτό το λάθος δεύτερη φορά.
• Αν στοχεύατε σε μία συγκεκριμένη εταιρεία, δεν χάνετε απλώς αυτή τη θέση — επισημαίνεστε στο σύστημά τους και πιθανότατα έχετε κλείσει την πόρτα και για κάθε άλλη ομάδα εκεί μέσα.

Κανένα από αυτά δεν είναι εφάπαξ κόστος. Ένα ψέμα σε ένα βιογραφικό είναι ένα στοίχημα όπου η ζημιά συνεχώς πολλαπλασιάζεται, γιατί οι άνθρωποι που το ανακαλύπτουν είναι συνδεδεμένοι με τους επόμενους που θα σας προσλάμβαναν.

Γιατί η εμπιστοσύνη ενός recruiter σας ακολουθεί παντού

Όταν ένας recruiter πρακτορείου σας στέλνει σε έναν πελάτη, ποντάρει τη δική του φήμη στο ότι είστε αυτός που λέτε πως είστε. Αν σας ανακαλύψουν, η εταιρεία το λέει στον recruiter — κάθε φορά. Από εκείνο το σημείο, το όνομά σας συνδέεται, στη μνήμη εκείνου του recruiter, με ένα ενοχλητικό τηλεφώνημα. Σταματάει να σας προτείνει και μπορεί να προειδοποιήσει τους συναδέλφους με τους οποίους μοιράζεται το γραφείο. Το recruiting είναι ένας μικρότερος και πιο κουτσομπόλης κόσμος απ’ ό,τι δείχνει απ’ έξω.

Το ίδιο ισχύει και εσωτερικά. Ανακαλυφθείτε σε μια εταιρεία που θέλατε, και επισημαίνεστε εσωτερικά — και οι recruiters μετακινούνται από εταιρεία σε εταιρεία, κουβαλώντας μαζί τους τις αναμνήσεις. Το κόστος ενός ψέματος δεν πληρώνεται μία φορά σε έναν εργοδότη· διαρρέει σε αίθουσες όπου δεν θα μάθετε ποτέ καν ότι συζητηθήκατε.

Έχετε βάλει στο μάτι μία εταιρεία; Τα μαθηματικά χειροτερεύουν

Αν υπάρχει μια συγκεκριμένη εταιρεία για την οποία είστε αποφασισμένος να δουλέψετε, το ψέμα είναι το χειρότερο δυνατό ρίσκο — γιατί οι δύο τρόποι απόρριψης δεν είναι ισοδύναμοι. Αν σας απορρίψουν επειδή υστερείτε λίγο σε προσόντα, μπορείτε να επανέλθετε σε έναν χρόνο με περισσότερη εμπειρία· αυτή η πόρτα μένει ανοιχτή. Αν σας απορρίψουν για ανεντιμότητα, δεν ξανανοίγει. Γίνεται μια σημείωση στο σύστημα υποψηφίων τους και στο μυαλό μερικών ανθρώπων, και πιθανότατα έχετε κάψει οριστικά τη μία σας ευκαιρία σε εκείνη την εταιρεία.

Δεν είναι όλα τα «ψέματα» το ίδιο πράγμα

Βοηθάει να ξεχωρίσετε τα γνήσια ψέματα από την καθημερινή τέχνη του να γράφεις ένα καλό βιογραφικό. Βρίσκονται σε ένα φάσμα, και το μεγαλύτερο μέρος όσων ο κόσμος αποκαλεί με άγχος «ψέμα» είναι στην πραγματικότητα μια χαρά:

• Πλαισίωση — αυτό είναι απλώς καλό γράψιμο. Να διαλέγετε δυνατά, ακριβή ρήματα, να ξεκινάτε από τα καλύτερα αποτελέσματά σας, να αφήνετε εκτός σελίδας μια άσχετη δουλειά. Κανένας λογικός άνθρωπος δεν το λέει αυτό ψέμα.
• Υπερβολή — η γκρίζα ζώνη. «Ηγήθηκα» ενώ στην πραγματικότητα συνεισφέρατε, «άπταιστα» ενώ είστε σε επίπεδο απλής συνεννόησης, στρογγυλοποίηση ενός θολού νούμερου προς τα πάνω. Συχνά περνάει — και πού και πού σας δαγκώνει τη στιγμή ακριβώς που ο συνεντευξιαστής κάνει μια διευκρινιστική ερώτηση που δεν μπορείτε να απαντήσετε.
• Κατασκευή — μην το κάνετε. Μετρικές χωρίς καμία βάση (ένα «αύξησα τα έσοδα κατά 40%» που ποτέ δεν συνέβη), ένας τίτλος που ποτέ δεν κατείχατε, μια δεξιότητα που δεν μπορείτε πραγματικά να επιδείξετε. Συγκεκριμένα, ελέγξιμα και αξέχαστα για ακριβώς τους λάθος λόγους.
• Επινόηση — τέλος καριέρας. Μια δουλειά που δεν έγινε ποτέ, ένα πτυχίο που δεν έχετε, ένας εργοδότης που ποτέ δεν σας είχε στη μισθοδοσία του. Αυτοί είναι οι πιο εύκολοι ισχυρισμοί στον κόσμο για επαλήθευση, κι εκείνοι που τερματίζουν καριέρες κι όχι απλώς αιτήσεις.

Το όριο που αξίζει να χαράξετε είναι απλό: κάθε γραμμή στο βιογραφικό σας πρέπει να είναι υπερασπίσιμη. Αν ένας οξυδερκής συνεντευξιαστής σας πει «πείτε μου περισσότερα για εκείνο το 40%», θα πρέπει να έχετε μια αληθινή ιστορία έτοιμη. Αν έπρεπε να την επινοήσετε επιτόπου, το έχετε ήδη ξεπεράσει.

Τι να κάνετε αντ’ αυτού

Να το σημείο που οι περισσότεροι προσπερνούν: σπάνια χρειάζεται να πείτε ψέματα, γιατί σχεδόν σίγουρα υποτιμάτε την αλήθεια. Οι πραγματικές νίκες συνήθως είναι θαμμένες κάτω από μια λίστα καθηκόντων. Ανεβάστε τα γνήσια επιτεύγματά σας στην κορυφή, βάλτε τους τίμια νούμερα — ακόμη και ένα χοντρικό αλλά υπερασπίσιμο μέγεθος υπερτερεί μιας αόριστης αρμοδιότητας — και προσαρμόστε το βιογραφικό ώστε η αληθινή εκδοχή να διαβάζεται σαν προφανές ταίριασμα για τη θέση. Όταν γίνει σωστά, η αλήθεια είναι πιο πειστική από το ψέμα, και δεν χρειάζεται ποτέ να θυμάστε τι επινοήσατε.