LinkedIn of een cv? Waar recruiters in Europa het eerst naar kijken (en hoe je beide op één lijn houdt)

Het zijn niet dezelfde documenten — ze hebben verschillende functies

De vraag "heb ik eigenlijk wel een cv nodig als ik LinkedIn heb?" komt op omdat beide je ervaring opsommen. Maar ze zitten aan tegenovergestelde uiteinden van de wervingstrechter, en ze verwarren kost je sollicitatiegesprekken.

• LinkedIn is een ontdekkingskanaal. Recruiters zoeken er met zoekwoorden naar mensen die nog niet solliciteren. Het is openbaar, permanent, in de eerste persoon geschreven en bewust breed — één profiel dat voor elke kans moet werken.
• Een cv is een sollicitatiedocument. Je stuurt het privé op als reactie op één specifieke functie, en je stemt het af op die functie — herschikken, schrappen en benadrukken. Het wordt gelezen nadat je al op de shortlist staat, door iemand die beslist of je op gesprek mag komen.
• Vuistregel: LinkedIn zorgt dat je gevonden wordt; het cv zorgt dat je op de shortlist komt. In het grootste deel van Europa is het cv nog steeds het document dat het gesprek bepaalt, dus "ik stuur gewoon mijn LinkedIn" is voor de meeste sollicitaties geen optie.

Waar Europese recruiters het eerst naar kijken — en het DACH/Xing-detail

Voor functies waarbij de werkgever zelf op zoek gaat (in plaats van op sollicitaties te wachten), is de volgorde meestal: je op een netwerk vinden, je profiel bekijken en dan je cv opvragen of downloaden voor de shortlist. Twee dingen bepalen dat specifiek in Europa:

• De Duitstalige markt is verdeeld over twee netwerken. In Duitsland, Oostenrijk en Zwitserland wordt Xing veel gebruikt naast LinkedIn — voor sommige binnenlandse functies en recruiters is het het belangrijkste netwerk. Een aanwezigheid op alleen LinkedIn kan je onzichtbaar maken voor een deel van de DACH-recruiters, dus als je die markt op het oog hebt, houd dan een profiel op beide bij.
• Nederland, de Scandinavische landen en Ierland zijn sterk actief op LinkedIn en Engelsvriendelijk, dus LinkedIn doet daar veel van het ontdekkingswerk.
• Frankrijk blijft cv-gericht en verwacht het cv vaak in het Frans — LinkedIn helpt, maar het is het op maat gemaakte Franse cv dat de sollicitatie draagt.
• Hoe dan ook, het cv is het afsluitende document. Zelfs wanneer LinkedIn de deur opende, wil een recruiter bijna altijd het op maat gemaakte cv voordat hij je aan de aanwervende manager voorstelt.

Moeten je cv en LinkedIn overeenkomen? De feiten wel, de bewoording niet

Recruiters leggen de twee naast elkaar. Als je cv zegt dat je in 2024 bij een baan bent weggegaan en LinkedIn zegt 2025, of als de functietitels niet kloppen, komt dat in het beste geval over als slordigheid en in het ergste geval als oneerlijkheid — en het is een gemakkelijke reden om zonder uitleg door te gaan naar de volgende kandidaat.

De feiten moeten dus identiek zijn: werkgevers, data, titels, opleiding. Maar de twee mogen geen kopie van elkaar zijn. LinkedIn is in de eerste persoon, rijk aan zoekwoorden (zodat de zoekfunctie je vindt) en voor iedereen geschreven; een cv is compact, prestatiegericht en op maat gemaakt voor één functie. Je cv-opsommingstekens letterlijk in LinkedIn plakken komt robotachtig over; je LinkedIn-"Info" in een cv plakken verspilt ruimte die een recruiter in seconden doorloopt.

De privacyasymmetrie die niemand noemt

Er is een verschil in gegevensbescherming tussen de twee dat in Europa meer telt dan elders. Je LinkedIn-profiel is openbare informatie die je ervoor gekozen hebt aan de wereld te tonen; je cv is persoonlijke data die je aan één werkgever voor één doel geeft. Behandel ze daarnaar:

• Zet op een openbaar LinkedIn niet wat alleen op een gericht cv thuishoort — een volledig huisadres, geboortedatum of andere details die zinvol zijn op een privésollicitatie maar niet op een permanente openbare pagina.
• Solliciteren terwijl je in dienst bent, lekt via LinkedIn. Een plotselinge profielvernieuwing, een golf nieuwe connecties of een "Open to Work"-badge kan je huidige werkgever waarschuwen. LinkedIns "Open to Work" heeft precies om deze reden een modus die alleen voor recruiters zichtbaar is — en wanneer je wél solliciteert, stuur je een privé-cv in plaats van het rond te bazuinen.
• Als je de markt wilt testen zonder dat je naam er hoe dan ook aan hangt, houdt een geanonimiseerd cv (identificerende gegevens verwijderd, pas onthuld wanneer jij dat kiest) de sollicitatie privé op een manier die een openbaar profiel nooit kan.

In welke taal moet elk staan?

Dit is waar de twee in Europa echt uiteenlopen. Een cv moet gelokaliseerd worden naar het land waar je solliciteert — een Frans cv voor Frankrijk, een Duits voor Duitsland, tot aan de opmaakconventies toe, niet alleen de woorden. LinkedIn is één wereldwijd profiel, dus het kan niet per sollicitatie gelokaliseerd worden; schrijf het in de taal van de markt die je op het oog hebt (Engels is een veilige standaard in een groot deel van de EU), en als je in twee talen werkt, kun je op LinkedIn een versie van je profiel in een tweede taal toevoegen.

De fout is om alles in één taal te doen omdat LinkedIn dat is: een cv dat alleen in het Engels is en naar een Franse of Duitse werkgever wordt gestuurd, is een kanaalmismatch, ook al werkt datzelfde Engels prima op LinkedIn.

Hoe je ze op één lijn houdt zonder twee documenten bij te houden

Het praktische probleem is drift: je werkt de een bij en vergeet de ander, en drie maanden later spreken ze elkaar tegen. De oplossing is om de een als de bron van waarheid te behandelen en de ander eruit af te leiden, zodat de feiten niet uiteen kunnen lopen en je maar één keer bewerkt.

• Heb je al een sterk LinkedIn? Exporteer je LinkedIn-gegevens en importeer ze als het startpunt voor je cv, zodat de geschiedenis vanaf dag één overeenkomt.
• Heb je een cv dat je actueel houdt? Genereer de LinkedIn-onderdelen — kop, Info en werkervaring — daaruit, in je doeltaal, in plaats van ze met de hand te herschrijven. Het punt is dat de cijfers en data rechtstreeks uit het cv komen, zodat er niets verzonnen wordt of afdrijft.
• Welke richting je ook kiest, wijzig feiten op één plek en genereer opnieuw, in plaats van twee documenten met de hand te bewerken en te hopen dat ze op één lijn blijven.